Yaşadıkça anlıyor insan… Hayaller ve hayatlar arasında aslında çok ince bir çizgi var. Tıpkı yaşamla ölüm arasında olduğu gibi… Sadece bir an! Bir an öncesi ve bir an sonrası ise hiçbir zaman aynı değil… Her şey değişiyor!
Uzun bir yılın daha sonuna yaklaşıyoruz. Çok yakında takvimler artık 2026’yı gösterecek. Zamanın o kadar hızlandığı bir çağda yaşıyoruz ki akıp giden saatler, günler, haftalar, aylar ve en nihayetinde yıllar pek de farkına varabileceğimiz bir tatta geçiyor da diyemeyiz açıkçası…
Yaşadıkça göreceğimiz daha nice günler var. Oysa insan bazen bu gelecek günlere çok hazırlıksız yakalanıyor. Rutinlerimizi bozan, hayata katlanılması çok zor sancılar katan acılar yaşıyoruz. Ölüm acısını mesela zor kabulleniyoruz. Oysa bir gün hepimiz bu hayattan gittiğimizde ardımızda sadece birer cümle bırakacağız. Nasıl yaşarsak yaşayalım ister zengin, ister fakir hepimiz bir gün aynı şartlarda olacağız. Paylaşmadığımız ne varsa, iyilikse iyilik, merhametse merhamet hepsi için keşke diyeceğiz. Onca vakit varken yerine getirmediğimiz iyiliklerin yeri pişmanlıklarla dolu olacak.
Hayatta hayaller ile gerçeklerin kesiştiği bazı anlar vardır. Yaşam denilen o mucize ne bir adım öncesinde, ne de bir adım sonrasında gerçekleşir. Vakti gerçekten geldiğinde o yolculuk mutlaka başlayacaktır. Öncesinde ne kadar koşsak da sadece yorulacağız. Vaktini beklemek olgunluğuna erişmek ise elbette oldukça zor… Heyecan duyduğumuz nice hayali ömür yolumuza düşürmek için çabalamaya ister istemez devam edeceğiz.
Zaman geçer ve insan yaşadıkça fotoğraflar kalır hayatın bir yerlerinde… Yaş almanın yaşamak olmadığını fark eder! Ömrün kısalığından mıdır yoksa ömrü hoyratça savurduğumuzdan mı bilinmez… Günün sonunda yorgun bir tebessümle gün en nihayetinde kısa gelir.
İnsan nefes alıp verdikçe umut hep vardır. Yaşadığımız dünyada bazen tüm umutların tükendiğini hissetmemek elde değilse de mücadele etmek en büyük umut etme şeklidir. Yaşam mücadelesi aynı zamanda yaşama gücü de verir.
Yaşadıkça… Nefes aldıkça yazacak cümleler tükenmez. Çünkü hayat her yeni güne, yeniden anlamlı bir cümle kurabilme çabasından ibaret…
Umutla kalın!
